નહીં મેળ પડે મારો ને તારો!

હું મ્હાલું મધ-દરીયે ને તું ઇચ્છે કીનારો,
છોડને, નહીં મેળ પડે મારો ને તારો!

ગયા GOA ને તમે ન્હાયા ત્યાં ભરપુર,
ચઢ્યું માથું ને જાણે નાકે ઘોડાપુર,
કરું હું A.C. ને ઉપર ચઢે તારો પારો!
છોડને…

પીચ્ચર કે ગાર્ડન, મૉલ કે પાનનો ગલ્લો,
પૂછે કે ‘જવું છે?’ ને મારો હમેશાં ‘ન..NO’!
ઉત્સાહ તને ઘણો ને મને આવે કંટાળો!
છોડને…

આવું ના હું હવે, તારી સાથે કોઇ પ્રસંગે,
બેસું હું ખૂણામાં ને તું પળવાર ના જંપે!
Pose આપી આપી ને કે’ ‘Photo તો પાડો!’
છોડને…

જોડે જોડે ને છતાં કેટલાં જુદાં,
જાણે ગોઠવ્યાં હોય બે ચુંબક ઉંધા..
ધરું હું જમણો ને ડાબો હાથ રે તારો..

એટલે જ પડશે મેળ મારો ને તારો!

-આદિત

બાંધ-છોડ હોય!(ગઝલ)

ઇચ્છા ભલે હો નાની-અમથી, પણ કમરતોડ હોય!
એક સપનું પૂરું કરવા માંય કેટલી બાંધ-છોડ હોય!
 
કોઇ આખું પુસ્તક લખીને વાત ન સમજાવી શકે,
ને કોઇકની પ્રસ્તાવનામાં જ બધો નીચોડ હોય.
 
કેમ પરણી જતાં હશે લોકો કોઇ રુકમણી સાથે?
વર્ષોથી જેને રાધા સાથે પરણવાના કોડ હોય!
 
દોડે છે બધાં અંધાધૂંધીમાં જેમ-તેમ ‘આદિત’,
જીંદગી વરદાન નહીં પણ જાણે કોઇ હોડ હોય.
 
– આદિત

રુપીયાનો ઝંડો

child selling indian flag
 
 
 
“રુપીયાનો ઝંડો, રુપીયાનો ઝંડો”
રસ્તા પર વેચે એક બાળક ગંદો!
“રુપીયાનો ઝંડો, રુપીયાનો ઝંડો”
 
રજાને દિવસે માંડ આંખ ઉઘડે,
છોકરાઓ જાય સ્કૂલે, ધ્વજવંદને.
એમની પાછળ દોડે આ લફંગો!
“રુપીયાનો ઝંડો, રુપીયાનો ઝંડો”
 
આ ઉત્તરાયણે બહું રખડ્યો, લૂંટી-વેચી પતંગો,
ચલાવે આખું ઘર, છોકરો કરે સીઝનલ-ધંધો!
રુપીયાની જવાબદારી ને ભણતરથી પંગો!
“ઓ બેન! રુપીયાનો ઝંડો, રુપીયાનો ઝંડો”
 
 – આદિત
 
(Image from : http://alok-blogs.blogspot.com/2010_04_01_archive.html)